Niektórym trudno sobie wyobrazić wycieczkę do kina bez kupna wiaderka popcornu. Przysmak stał się niemal takim samym symbolem seansów filmowych jak taśma filmowa. Dlaczego jednak akurat ta przekąska jest tak mocno kojarzona z kinem? Aby na to pytanie odpowiedzieć, musimy poznać odrobinę historii.
Historia popcornu
Popcorn ma znacznie dłuższą historię, niż mogłoby się wydawać. Archeolodzy odkryli jego ślady na terenach dzisiejszego Peru oraz Meksyku – najstarsze znalezione ziarna kukurydzy zdolne do „pękania” mają ponad 5000 lat. Co ciekawe, popcorn nie był jedynie przekąską. Rdzenne ludy obu Ameryk wykorzystywały go także w celach rytualnych i dekoracyjnych – tworząc z niego ozdoby, naszyjniki czy elementy strojów. Europejczycy zetknęli się z popcornem już w XVI wieku po przybyciu do Nowego Świata, jednak przez długi czas pozostawał on raczej ciekawostką niż popularnym produktem.
Dopiero w XIX wieku, wraz z rozwojem upraw kukurydzy w Stanach Zjednoczonych oraz wynalezieniem specjalnych urządzeń do jego przygotowywania, popcorn zaczął zdobywać szersze uznanie. Przełom nastąpił w latach 80. XIX wieku, kiedy Charles Cretors skonstruował pierwszą mobilną maszynę parową do produkcji popcornu. Dzięki niej sprzedawcy mogli przygotowywać świeżą przekąskę na miejscu i sprzedawać ją na ulicach, jarmarkach czy festynach. Aromat prażonej kukurydzy szybko przyciągał klientów, a sam produkt był tani i łatwy do przygotowania, co sprzyjało jego popularyzacji.
Pierwsze kina
Pierwsze sale kinowe pojawiły się już na końcu XIX wieku. Ich estetyka wzorowana była na salach teatralnych. Panowały w nich także podobne zasady – nie było więc mowy o wnoszeniu żadnego jedzenia. Kino w tamtym czasie uznawane było za rozrywkę dla bogatych i wykształconych. Pierwsze filmy były nieme z napisami, a blisko jedna piąta społeczeństwa była niepiśmienna. Oferta kin skierowana była więc głównie do osób potrafiących czytać. Sytuacja zmieniła się w 1927 roku, wraz z pojawieniem się pierwszych filmów dźwiękowych. Filmy z dźwiękiem stały się rozrywką dla każdego, a rosnąca popularność doprowadziła do spadku cen biletów i przyciągnęła do kin znacznie szerszą publiczność.
Kolejnym wydarzeniem, które miało wpływ na rozwój kina, był Wielki Kryzys. Amerykanie szukali rozrywki, która pomogłaby im zapomnieć o szarej rzeczywistości, a Hollywood oferowało tanią formę eskapizmu. Licznie oblegane kina były atrakcyjnym miejscem dla obwoźnej sprzedaży popcornu. Przedsiębiorczy właściciele kin dostrzegli potencjał i zaczęli nimi handlować na własną rękę. Produkt był tani, i niezwykle łatwy w przygotowaniu, Popcorn nie był wtedy jeszcze domyślnym przysmakiem kinowym, gdyż sprzedawano także cukierki, napoje i batoniki. Kino może i już nie było tak wyrafinowane jak kiedyś, ale przynosiło duże dochody, a przecież to było najważniejsze.
W latach 40. popcorn był już bardzo popularny, jednak na dobre rozgościł się w kinach dopiero podczas drugiej wojny światowej. Wprowadzono wtedy reglamentację na produkty takie jak żywność, buty, metal, papier i guma. Większość krajowej produkcji trafiała do walczącej w Europie armii amerykańskiej. Jedną z ofiar reglamentacji padł cukier, co oznaczało, że różnego rodzaju słodycze były towarem trudno dostępnym i drogim. Tymczasem kukurydzy ani soli na rynku nie brakowało. Dzięki temu popcorn stał się głównym przysmakiem serwowanym w kinach. Reszta to historia.
Źródła:
https://www.britannica.com/story/why-do-movie-theaters-serve-popcorn
https://zhawkins.omeka.net/exhibits/show/the-birth-of-cinema/the-first-movie-theatre
https://englishlive.ef.com/blog/english-in-the-real-world/eat-popcorn-cinema/
https://www.smithsonianmag.com/arts-culture/why-do-we-eat-popcorn-at-the-movies-475063/