Karaoke to pochodząca z Japonii forma rozrywki, która polega na śpiewaniu znanych piosenek przez uczestników – najczęściej w barach, klubach lub podczas spotkań towarzyskich. Sama nazwa oznacza dosłownie „pustą orkiestrę” i wywodzi się z dwóch japońskich słów: karappo (pusty) oraz ōkesutora (orkiestra). Dziś karaoke jest znane na całym świecie, jednak jego początki są znacznie bardziej skromne.
Kto wynalazł karaoke?
Pierwsze maszyny do karaoke zostały stworzone w 1971 roku przez Daisuke Inoue – perkusistę i managera niewielkiego zespołu muzycznego. Jednym z jego pomysłów było organizowanie imprez firmowych, na których biznesmeni mogli spróbować swoich zdolności wokalnych. Pomysł okazał strzałem w dziesiątkę. Zespół miał więcej zamówień, niż był w stanie obsłużyć. Aby temu sprostać, Inoue wykonał prostą maszynę składającą się z magnetofonu z nagranymi popularnymi piosenkami w wykonaniu akustycznym oraz wzmacniacza z podłączonym mikrofonem. Pomysł chwycił. W krótkim czasie Inoue dostał zamówienia na jedenaście podobnych maszyn, które wydzierżawił lokalnym barom.
Na początku lat 80. karaoke święciło tryumfy w całej Japonii. Pierwszy amerykański bar karaoke został otwarty w Los Angeles w 1982 roku. Pod koniec lat 80. karaoke było już światowym fenomenem. W prawie każdym mieście znaleźć można kilka lokali, które organizują wieczorki karaoke. Karaoke trafiło też do domów pod postacią specjalnych urządzeń oraz gier komputerowych.
Patent na karaoke
Mimo ogromnego sukcesu karaoke, Daisuke Inoue nigdy nie opatentował swojego wynalazku. W efekcie nie zarobił na nim dużych pieniędzy. Tymczasem w 1975 roku patent na podobne urządzenie – Karaoke Sing Along System – uzyskał filipiński wynalazca Roberto del Rosario. To właśnie on formalnie został uznany za twórcę systemu karaoke w sensie prawnym.
Mimo to Inoue nie ma na co narzekać: W 1999 roku magazyn Time nazwał go jednym z najbardziej wpływowych Azjatów stulecia, a w 2004 otrzymał Nagrodę Ig Nobla. Według słów mistrza ceremonii Marca Abrahamsa – „stworzył całkowicie nowy sposób uczenia ludzi wzajemnej tolerancji”. W swoim przemówieniu Inoue powiedział:
„Pewnego razu miałem sen, aby nauczyć ludzi śpiewać, więc wymyśliłem karaoke. Nie wiedziałem, że to będzie początek czegoś wielkiego. Teraz bardziej niż kiedykolwiek chcę nauczyć świat śpiewać w doskonałej harmonii”.
Karaoke to nie tylko prosta zabawa, ale także globalne zjawisko kulturowe, które narodziło się z potrzeby chwili. Dzięki pomysłowości Daisuke Inoue zwykłe spotkania towarzyskie zamieniły się w interaktywną formę rozrywki, która angażuje miliony ludzi na całym świecie. Co ważne, karaoke nie wymaga profesjonalnych umiejętności – liczy się przede wszystkim dobra zabawa. Dlatego właśnie ta forma rozrywki od lat cieszy się niesłabnącą popularnością i wciąż rozwija się wraz z nowymi technologiami.
Źródła:
https://www.independent.co.uk/news/world/asia/the-man-who-taught-the-world-to-sing-479469.html
https://www.theatlantic.com/technology/archive/2013/12/someone-had-to-invent-karaoke-this-guy-did/282491/